Padwa to miasto, z którym łączy się postać świętego Antoniego, patrona osób i rzeczy zaginionych. Co roku do sanktuarium przybywają rzesze pielgrzymów ze wszystkich stron świata, by modlić się w Bazylice, której budowę rozpoczęto po śmierci Świętego Antoniego.
Ferdynand pochodził z bogatej, szanowanej rodziny i jako młodzieniec wstąpił do zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna. W 1220 roku był świadkiem pogrzebu pięciu franciszkanów zamordowanych przez mahometan w Maroko. Wtedy to zapragnął życia ubogiego i prostego. Wstąpił do zakonu franciszkanów przyjmując imię Antoniego. Od tej pory przemierzał miasta i wioski głosząc kazania, które gromadziły wielkie tłumy wiernych. W 1230 roku święty Antoni osiadł w klasztorze Świętej Marii w Padwie, gdziej zmarł mając zaledwie 36 lat. W niecały rok później papież Grzegorz IX zaliczył go w poczet świętych. O tak rychłej kanonizacji zadecydowały rozliczne cuda i łaski, jakich wierni doznawali na grobie św. Antoniego.
|
